Update laatste weken en aankomt Pennsylvania!

Na een lange tijd toch maar weer even een update;

Zaterdag ochtend 26 Juni 5.50 uur. Ik zit op het kleine vliegveld van Flagstaff, mijn 3 weken hier zijn voorbij en ik vind het ontzettend jammer dat ik hier weg ga. Ik heb en ontzettend leuke tijd gehad en nieuwe mensen leren kennen. Maar laat ik eerst eens terug in de tijd gaan.



Vorige week zondag zijn we naar de Grand Canyon geweest. Het is daar echt heel mooi, maar het ziet er naar mijn idee ook wel onwerkelijk uit. Het is zo diep daar, maar daar heb ik weinig van gemerkt, ik had helemaal geen angst toen ik naar beneden keek. We zijn in 2 plaatsen geweest van de Grand Canyon. We hebben daar ook grotendeels van de dag doorgebracht, het was echt heel leuk. Ook hebben we daar groepsfoto’s gemaakt etc.



Op de terug weg konden we de brand wat vrij dichtbij was vrij goed zien, er waren zo’n grote aswolken boven de bergen dat het er erg eng uit zag!



Derest van de week moesten we er hard tegenaan met z’n alle, omdat donderdag de liveshow al opgenomen zou worden.
Mijn functie was camera, en studio camera’s zijn zo fijn om mee te werken en ook helemaal niet moeilijk. Ik vond het juist veel makkelijker om met de studio camera’s te werken dan met de camera’s die we normaal gebruiken.
De avonden waren iets minder druk in de dorms dan normaal. Maar we hebben ons we geamuseerd, ik heb af en toe gewoon wat series gekeken en heb wat rond gelopen op de gangen en bij anderen in de dorms gehangen.
We hebben ook nog een avond gehad waarop we 3 verjaardagen hadden, en daarvoor zijn we met z’n allen uit eten geweest, dat was wel erg gezellig. Alleen konden we in het begin niet allemaal zitten, terwijl we wel gereserveerd hadden. Dat was wel sneu, maar uiteindelijk zaten we dan met z’n allen en konden we gaan bestellen.



Aangezien we naast Walmart zaten is bijna iedereen ook daarheen geweest, en natuurlijk hebben we toen ook weer wat gekocht (ik koop bijna altijd iets in die winkel, en het blijft een leuke winkel).

Donderdag ochtend was het dan eindelijk zo ver, we gingen onze liveshow opnemen, dit was het moment waar we 3 weken lang naartoe gewerkt hadden. Om kwart voor 9 waren we in the Communication building voor de voorbereidingen (make-up etc.). De set stond nog klaar van gister omdat we de enige groep waren die de soft set gebruikte. We moesten alleen de belichting goed doen en de camera’s opnieuw instellen (white balance etc.). Daarna hebben we nog 2 keer alles doorgenomen en geoefend, en voordat we het wisten begon dan eindelijk de show. 20 minuten waarin alles goed moest gaan, maar niets mocht zo zijn, we waren nog maar net aan de eerste package begonnen en er ging iets fout achter in de technical room. Iedereen keek geschokt van oh jee wat nu. Ik hoorde de director al zeggen; “we will skip this one”, en ik dacht nee niet doen, we zijn daar toch niet voor niets zo lang mee bezig geweest! Maar gelukkig ze speelden de video opnieuw af en daarna ging alles wel redelijk soepel. De 20 minuten gingen veel sneller voorbij dan bij de dagen ervoor. Voordat we het wisten waren we klaar en was de workshop afgelopen. Dat vonden we allemaal toch echt heel jammer. Ik zou het liefst nu ook nog terug gaan, ik heb zo’n ontzettend leuke tijd gehad, ik heb er totaal geen spijt van! Voor degene die geinteresseerd zijn jullie kunnen de show bekijken op www.naunhtv.com onze show heet "Traces of the Past".

Na onze lunchpauze hebben we de voetbal wedstrijd van Nederland gekeken die we uiteraard gewonnen hadden! Dus dat maakte de dag alleen maar beter. Ik had verwacht dat donderdag avond een ontzettend drukke avond zou worden in de dorms, maar dat viel uiteindelijk wel tegen, er was niet heel veel te doen, alhoewel ik me toch wel geamuseerd heb, want ik ging pas rond half 2 slapen.

Vrijdag ochtend moesten we om 10 uur klaar zijn, met ontbijten etc. We zijn naar Mormon Lake geweest, daar konden gewoon lekker niets doen, en relaxen. Ikzelf heb me vermaakt met de frisbee, en ook gewoon een beetje rondgehangen tot aan de lunch. Na de lunch zijn we met een paar mensen gaan paardrijden, wat ik wel echt heel leuk vond om te doen, we zijn ongeveer een uur onderweg geweest, en het was het zeker waard!

Daarna gingen we alweer terug en bijna iedereen was gaar en was aan het slapen in de auto. We hadden maar kort de tijd om ons even op te frissen en daarna moesten we weer terug naar the Communication building, waar de awards werden uitgereikt, we hebben alle 3 de shows gekeken en ook had een van de leraren van NAU een leuke slideshow in elkaar gezet met alle foto’s die hij gemaakt had donderdag tijdens het oefenen van de liveshows. Het was heel leuk, maar dit gaf wederom aan dat de workshop afgelopen was, wat ik echt heel jammer vond.



In de avond zouden we met de hele groep naar Grannies Closet gaan voor karaoke, maar het bleek dat de bar/grill vol was met reserveringen en wij niet met meer naar binnen konden (we waren namelijk met ongeveer 50 personen). Dit vond ik echt een heel grote teleurstelling, want dit zou gewoon de afsluiter van de workshop zijn. Hier zou ik van iedereen afscheid gaan nemen, ik had me namelijk voorgenomen om niet te gaan slapen omdat ik om 5 uur in de ochtend richting vliegveld zou gaan.

De groep heeft zich hier opgesplitst, en de 21+ groep ging downtown, en de 21- groep ging terug naar de dorms, we hadden een 21+er in onze groep en we hebben een hele lading alcohol en chips ingeslagen. Hiervan heb ik verder niets terug gezien omdat ik met andere mensen ben gaan rondhangen. Toen ik terug was, was het al 4 uur en had ik nog een uurtje om de rest van mijn spullen bij elkaar te zoeken, me om te kleden. Ik heb maar van een paar mensen afscheid kunnen nemen wat ik wel echt heel jammer vond omdat ik ze bijna allemaal meer dan een jaar niet ga zien. Ik heb wel een ontzettend leuke afsluitende avond gehad, maar had ook graag tegen de mensen die ik niet meer gezien had gedag willen zeggen.

Voordat ik het wist was het 5 uur en het begon buiten alweer licht te worden, Daphne ging ook maar eens slapen en ik heb de dorms verlaten. Met een dubbel gevoel ging ik richting vliegveld. Ik vond het helemaal niet leuk om weg te moeten gaan, maar ik heb er ook heel erg lang naar uitgekeken om hierheen te komen.

Terug in de tijd op het vliegveld, om kwart voor 7 vertrok mijn vlucht en ik was veel te vroeg op het vliegveld. Ik had dus eigenlijk nog wat langer in de dorms kunnen blijven. Maar ik had wel nog even tijd om een bagel te eten als ontbijt en daarna moest ik door de security. Ik kwam terecht in een heel klein vliegtuig en ik kan me bijna niets herinneren van de vlucht omdat ik heel de reis geslapen heb (het was ongeveer 1,5 uur naar Phoenix). Ik had uiteraard heel de nacht niet geslapen dus was best wel gaar.

In Phoenix heb ik niet erg lang hoeven wachten op mijn aansluitende vlucht en voordat ik het wist zat ik in het grotere vliegtuig richting Philadelphia! Het moment waar ik zo lang naar uitgekeken had was dan eindelijk daar maar het drong niet echt tot me door. Ik heb zo veel mogelijk proberen te slapen maar vond niet echt een comfortabele positie. Ik zat in het vliegtuig met heel veel mensen van het Amerikaanse leger en had een ontzettend aardige man naast me zitten, die me zelfs zijn kussen had gegeven omdat hij deze niet kon gebruiken en ik heb toen al iets comfortabeler kunnen slapen en was de man best dankbaar.
Ik heb alle drankjes en hapjes in het vliegtuig gemist, maar ik had toch niet echt honger en had nog water wat ik gekocht had op het vliegveld in Phoenix.

5 uur later kwam ik dan aan in Philadelphia, ik zocht mijn weg richting de bagage, en daar stonden ze dan met z’n 3e te wachten, Nicole, Melanie en John. Het was zo leuk om ze eindelijk in het echt te zien en Melanie had zelfs een bordje gemaakt met Welcome Dionne ‘0 Days’. Dit doordat we bij ongeveer 189 dagen begonnen zijn met aftellen.



Het leuke is wel dat ze helemaal niet zo groot zijn. Sterker nog, met mijn hakken aan ben ik groter. Dus dit keer ben ik niet de kleinste! We zijn nadat we mijn koffer eindelijk gevonden hadden Philadelphia in geweest, eerst zijn we naar een chinees restaurant geweest, omdat ik amper wat gegeten had die dag en daarna zijn we nog naar een punt geweest waar de film Rocky is opgenomen, we hadden daar een mooi overzicht over Philadelphia en hebben daar ook direct nog wat foto’s gemaakt.



We wilden eigenlijk naar het vuurwerk gaan kijken maar we waren allemaal wel moe, en ik was heel gaar omdat ik amper geslapen had en ben uiteraard ook in slaap gevallen onderweg naar hun huis.

Ze hebben een heel leuk huis hier, en ik voel me ook wel redelijk thuis hier, ik heb niet het idee dat ik bij vreemde mensen in huis zit, maar vreemd is Nicole ook niet meer voor mij, we bedachten ons laatst namelijk dat we elkaar dan zo’n 4 jaar kennen.



De eerste nacht heb ik heel goed geslapen. Ik zei dat ik rond een uur of 9 wel wakker zou worden, maar toen ik wakker werd was het al 12 uur. Maar als je dan terug gaat naar de tijd van Flagstaff was het eigenlijk wel 9 uur, maar toch heb ik 12 uur lang geslapen. We zijn die dag naar een Graduation Party geweest, het was op zich wel leuk, maar ik had er iets meer van verwacht. In de avond heb ik mijn eerste cheese steak gehad, wat ik verbazingwekkend best lekker vond.

Die nacht heb ik ontzettend slecht geslapen, ik heb schijnbaar weer 3 keer in mijn slaap gepraat, maar Nicole kon het niet verstaan omdat ik in het Nederlands sprak. Het was erg warm en ik had zo’n dorst…

In de ochtend ben ik de voetbal wedstrijd Nederland – Slowakije gaan kijken. Ik had het 1e halfuur gemist, en ondanks dat ik verder de wedstrijd probeerde te volgen heb ik in een gesprek de 2e goal ook gemist. Maar ik was allang blij dat we gewonnen hadden.

Verder zijn we nog van alles gaan doen, o.a. naar een beek geweest, gaan winkelen en in de avond naar een hoog punt geweest waar we een mooi uitzicht hadden over een stad.



Inmiddels is het alweer half 1 en ik moet zo toch maar eens gaan slapen, maar in Flagstaff ben ik redelijk gewend geraakt aan weinig slapen en veel doen, ik sliep daar gemiddeld 6 uur per nacht. Maar dat maakte me niets uit ik had een geweldige tijd daar en ik mis het daar ook wel ondanks dat ik het hier zo naar mijn zin heb. Ik heb ontzettend leuke herinneringen daar en ben bezig om ze hier ook te creëren.

Goodnight from Honey Brook, Pennsylvania.

Vervolg update;

Vanavond gaan we naar Steel City Coffee House, waar Nicole 2 nummers zal gaan spelen. Ik ben benieuwd.

I'll keep you up to date!!

Good afternoon from Honey Brook, Pennsylvania!